Istnienie drugiej gwiazdy w Układzie Słonecznym potwierdzone?!
Autor: RK, 28.09.2010 - 13:48
|
Hiszpańscy naukowcy twierdzą, że odkryli w pobliżu Plutona brązowego karła. Obiekt gwiazdopodobny, który astronomowie nazwali "G1.9" ma być prawie dwukrotnie większy od Jowisza i znajdować się zaraz za planetą karłowatą jaką jest Pluton. Czyżby więc pogłoski o Nibiru, czy Planecie X zaczęły się sprawdzać?
|
Brązowy karzeł porusza się po eliptycznej orbicie pomiędzy Plutonem, a krawędzią Układu Słonecznego zwaną Obłokiem Oorta. Ocenia się, że brązowy karzeł oddalony jest od Ziemi od 60 do 66 jednostek astronomicznych AU (1 AU to odległość z Ziemi do Słońca) w kierunku konstelacji Strzelca. Naukowcy z Hiszpanii twierdzą, że nowoodkryty obiekt gwiazdopodobny przemieszcza się po bardzo spłaszczonej elipsie, rozciągającej się setki AU poza najodleglejszą znaną planetę układu, a obecnie wg. NASA znajduje się najbliżej Słońca i Ziemi jak to tylko możliwe.
Rys. 1. Układ Słonecznym z uwzględnieniem brązowego karła (Brown Dwarf). Źródło: nowpublic.com
Warto przyjrzeć się bliżej historii tego odkrycia. Nie jest tak, że astronomowie nigdy dotąd nie wiedzieli o istnieniu tego obiektu. Już w 1984 roku Dave Green z Uniwersytetu Cambridge zidentyfikował G1.9 jako supernową. Ponieważ obiekt był bardzo mały jak na supernową, sądzono że jest ona młoda - ma mniej niż 1000 lat.
Jednak w 2007 roku w wyniku obserwacji promieniowania X przez Teleskop Kosmiczny Chandra odkryto, że obiekt ma większą o 16% masę niż wykazały to poprzednie obserwacje! Obserwatorium astronomiczne Very Large Array potwierdziło, że od obserwacji sprzed 23 lat rozmiar obiektu zwiększył się znacząco. Naukowcy wiedząc, że supernowe nie mogą rozszerzać się tak szybko, uznali że jest to "bardzo młoda supernowa".
Hiszpańscy astronomie śledzili obiekt z dużym zainteresowaniem, ponieważ przewidzieli jego istnieje. Pojawiające się od jakiegoś czasu w Obłoku Oorta anomalie grawitacyjne sugerują, że te perturbacje są spowodowane przez pobliski obiekt o znacznej masie. Nie było więc dla nich zaskoczeniem, gdy pojawiła się informacja o odkryciu powiększonych rozmiarów G1.9.
Do tej pory naukowcy z NASA i znane obserwatoria całkowicie ignorowali hipotezy wg. których obiekt mógł być gwiazdą, czy planetą. Wygląda na to, że NASA chciała się w ten sposób odciąć się od kojarzenia jej wizerunku w jakikolwiek sposób z teoriami o Nibiru, Marduku, czy Planecie X, które z kolei wiążą się z przepowiednią końca świata w 2012 roku i kosmitami. Czy ostatnie odkrycie zmieni nastawienie NASA?
Czy G1.9 może stanowić jakieś zagrożenie dla Ziemi? Taką potencjalną dla naszej planety katastrofę mogliśmy zaobserwować w lipcu 2009 roku, kiedy niespodziewanie, mimo wysiłków astronomów którzy śledzą tego typu groźne obiekty, w Jowisz uderzyła wielka kometa. Rosyjscy i Hiszpańscy astronomowie twierdzą, że lot komety był zaburzony przez trajektorię G1.9. Mimo, że Amerykanie utrzymują, że G1.9 już osiągnął swoje najbliższe położenie w stosunku do Ziemi, stanowczo nie zgadzają się z tym Rosjanie, którzy wskazują że NASA do tej pory "ciągle zawodziła" w swoich wyjaśnieniach dotyczących tego obiektu i całkowicie straciła całą wiarygodność w rozmowach na ten temat.
Warto przeczytać:
G1.9 Confirmed a Binary Red Dwarf Star
iYwP6v , [url=http://irujpaxlsmlt.com/]irujpaxlsmlt[/url], [link=http://etiaiksgolgu.com/]etiaiksgolgu[/link], http://kufkhsoffwlm.com/
xPBvUj <a href="http://cporlptrowsj.com/">cporlptrowsj</a>
wjdRLv , [url=http://qrsegaimmhrv.com/]qrsegaimmhrv[/url], [link=http://jdvlodxmermk.com/]jdvlodxmermk[/link], http://ounbfiuxbfxh.com/
rSaCzG <a href="http://kpzrhfhlbrit.com/">kpzrhfhlbrit</a>
18.01.2012 - 15:09
Autor: Laicee
Thanks for shiarng. Always good to find a real expert.
08.12.2011 - 05:34
Autor: dragon
Bardzo spłaszczona orbita może sugerować że G1.9 może poruszać się po między naszym Słońcem a czymś jeszcze. W ustaleniu tao dziwnej orbity trzeba brać pod uwagę ruch całego układu na tle galaktyki i wtedy nie koniecznie wyjdzie spłaszczona orbita G1.9
To wszystko jest tylko "nakręcaniem koniunktury". Równie dobrze można Jowisza "obwołać" brązowym podkarłem. Poza tym mowa o jakiś "młodych supernowych o wieku 1000 lat" i zauważony przez większość kształt orbity to po prostu "ściema" i brak kompetencji.
23.12.2010 - 17:39
Autor: anonim
G1.9 dwa razy większa od Jowisza i nic wokół niej nie krąży? Żadna planeta, która może być w obłoku Oorta? Ta gwiazda na pewno zarządza setkami odłamków obłoku Oorta i może je wysłać w kierunku Ziemi w każdej chwili.
Więc jest zagrożeniem dla Ziemi. No chyba, że te odłamki po drodze zderzą się z
Jowiszem, który oddziałuje wielką grawitacją i ma ogromne pole magnetyczne-nawet Słońce takiego nie ma więc jak Jowisz żadnej nie przepuści to nic nam nie grozi. Ale odłamek z tak daleka może ominąć Jowisza daleko poza jego zasięgiem, a potem odbić się od jakieś asteroidy i polecieć w kierunku Ziemi, ale żeby tak się stało ten odłamek musi mieć niezłego farta. No, a przecież nawet jak taki odłamek wyleci dzisiaj albo za rok to doleci za tysiąc lat albo wcale.
30.09.2010 - 12:40
Autor: RK
molejo:
"no właśnie! wokół czego orbituje ten obiekt?"
Wygląda więc, że na obrazku jest błąd. Źle narysowano elipsę - nie uwzględniono Słońca i wygląda tak jakby obiekt ten krążył wokół niczego.
30.09.2010 - 00:50
Autor: molejo
@Wardek - z sondami nie jest tak prosto
najdalsze sondy wysłano ponad 30 lat temu! i teoretycznie są niedaleko pasa Kuipera... a z tamtąd to jeszcze kolejne kilka lat... pytanie czy znajdzie się jakaś która leci akurat w dobrym kierunku? Czy przetrwa asteroidy w pasie i czy jakikolwiek sygnał dotrze przez ten pas asteroid - w mojej opinii to kwestia zastosowania nano technologii i fizyki kwantowej do wyprodukowania nowego typu sondy (z napędem jakimś i komunikacją nie radiową)... jeśli dożyjemy (niekoniecznie w kontekście 2012 ;) ) to będziemy wielkimi szczęściarzami jeśli zobaczymy zdjęcia wykonane z poza pasa Kuipera...
30.09.2010 - 00:27
Autor: molejo
no właśnie! wokół czego orbituje ten obiekt?
żadne ciało we wszechświecie przecież nie krąży dokładnie wokół swojej gwiazdy!!! ośrodek obrotu jest umiejscowiony na środku ciężkości obu obiektów, czyli zdecydowanie bliżej gwiazdy - stąd wrażenie że krążymy wokół słońca a tak naprawdę słońce obraca się z nami, jednak w bardzo niewielkim zakresie (bo środek ciężkości wypada pewnie gdzieś wewnątrz planety, jednak nie w jej środku, zresztą są inne obiekty oprócz ziemi)...
z tego wynika, że gdzieś istnieje jeden albo i więcej obiektów połączonych grawitacyjnie z G1.9... jakby je znaleźli to by się wyjaśniło parę spraw... a może to być trudne, jak to jakaś czarna dziura czy inne łatatajstwo co to go ludzie jeszcze nie rozpoznają
29.09.2010 - 13:57
Autor: Wardek
Nie mogą tam po prostu wysłać jakiejś sondy i bliżej się temu przyjrzeć? To by przecież ucięło wszystkie spekulacje.
29.09.2010 - 09:01
Autor: luk
Dobry artykuł, ale polecałbym przeczytać jeszcze raz i poprawić literówki.
28.09.2010 - 23:18
Autor: Kliko
Trochę jak z Twardoskim na księżycu.
28.09.2010 - 21:15
Autor: RK
trq:
"Poza tym Pluton to nie planetoida tylko planeta karłowata. "
Dziękuję, za raz poprawię.
28.09.2010 - 21:09
Autor: Mynk
Ew. punktem środkowym (nie wiem jak to się fachowo nazywa) może być nasz układ słoneczny o ile orbita jest nie regularna i do tego może mieć olbrzymią (jak na nasze miary) średnicę.
28.09.2010 - 20:28
Autor: trq
Mynk ma rację. Jeśli krąży, to musi wokół czegoś. Ogólnie coś mi tu śmierdzi. Sklasyfikowano ten obiekt wczesniej jako pozostałość po supernowej. Z tego co ja pamietam to brązowe karły ani nie kończą żywota jako supernowe ani nie powstaja w ich wyniku.
Poza tym Pluton to nie planetoida tylko planeta karłowata.
28.09.2010 - 19:55
Autor: Mynk
Mogła by ale zrobi tego bo jej nie ma tam. Tego typu ciało musiało by nieć swój ośrodek krążenia a nie może tak krążyć w 'nicości'. Jeśli tak jest, to znaczy, że tam jest coś znacznie większego co pozwoliło by wytworzy orbitę dla obiektu.
28.09.2010 - 18:55
Autor: Kreml
"Czy G1.9 może stanowić jakieś zagrożenie dla Ziemi? "
Mogłaby ewentualnie przenieść odłamki z Obłoku Oorta w naszą stronę.
|
|
|
Zwiastuni Świtu - Nauki Plejadian |  Wszystko zaczęło się od tej książki...
"Twoja siła kończy się tam, gdzie zaczyna się strach..."
Zwiastuni Świtu to książka zawierająca klucze do odnalezienia sensu życia i istnienia.
Niezależnie od tego, co dziś „krzyczą” nagłówki naszych gazet – Ziemia stoi na progu olbrzymiej przemiany, która niesie ze sobą zarówno wielkie ryzyko, ale i jeszcze większe możliwości rozwoju.
W tym niezwykłym czasie, kiedy to coraz mniej rzeczy wydaje się być pewnych, coraz bardziej można poczuć wagę następujących słów:
WIEDZA OCHRANIA, IGNORANCJA ZAGRAŻA Czytaj dalej...
Liczba stron: 230
|
Na srebrnym globie |  Futurystyczna powieść, której akcja osadzona jest na Księżycu.
Napisana ponad 100 lat temu (I wydane z 1903 roku) książka Jerzego Żuławskiego to powieść z gatunku science fiction. Jej bohaterowie lecą na Księżyc w statku przypominającym pojemnik na piwo i tam tworzą nową społeczność, nowe relacje międzyludzkie, religię. Nie obywa się bez potwornej tęsknoty za tym co znane, za życiem na Ziemi.
Obowiązkowa pozycja dla miłośników powieści fantastyczno-naukowych. Czytaj dalej...
|
Jesteśmy dziećmi gwiazd |  Jesteśmy istotami z kosmosu - Ziemia nie jest naszym jedynym domem. Zanim podjęliśmy decyzję aby narodzić się tu, gdzie żyjemy teraz i nauczyć się swoich lekcji, nasze życie toczyło się w odległych galaktykach. Czytaj dalej...
Liczba stron: 336
|
Zestaw 4 książek Barbary Marciniak - Plejadianie - książki |  Zestaw 4 książek Barbary Marciniak z nieziemskimi przekazami na stworzenie Nowego, Pięknego życia – zarówno osobistego jak i w skali światowej. Książki oferują twórcze rozwiązania do zmiany przekonań, odzyskania własnej mocy oraz tworzenia świata nieograniczonych możliwości.
Książki trafiły już do wielu milionów ludzi na świecie, teraz są dostępne również i polskim czytelnikom. W naszym sklepie oferujemy je w zestawie – oczywiście ze specjalną zniżką dla Ciebie. Czytaj dalej...
Liczba stron: 1
|
Człowiek który poznał tajemnice wszechświata |  Bohaterem tej opowieści jest Walter Russell (1871-1963), niezwykły człowiek, który pomimo braku formalnego wykształcenia był malarzem, pisarzem, rzeźbiarzem, muzykiem i architektem, zajmował się filozofią, fizyką i chemią, a także sformułował fizyczną teorię powstania i funkcjonowania wszechświata. Ta rewolucyjna teoria, której punktem wyjścia jest zasada falowego ruchu światła, nie została uznana przez akademickich naukowców, co jednak nie zniechęciło Russella do jej wyłożenia w dwóch obszernych dziełach naukowo-filozoficznych. A oto jak sam tłumaczy swoją niebywałą wiedzę:
"Nie potrzeba większego dowodu niż moje przeżycie, by udowodnić wątpiącemu światu, że cała wiedza istnieje w Myśloświecie Światła - które jest Bogiem - że ta Świadomość to Jedna Świadomość, że ludzie nie mają oddzielnych umysłów i że wszelką wiedzę można uzyskać z Kosmicznego Źródła Wszechwiedzy, gdy człowiek stanie się z Nim jednością". Czytaj dalej...
Liczba stron: 88
|
Galaktyczna rodzina czyli bardzo starożytna historia ludzkości |  Myślę, że niejeden człowiek zadaje sobie pytania, co do pochodzenia swojego gatunku i nie akceptuje oficjalnych wersji darwinowskiej ewolucji, czy biblijnej wiedzy o stworzeniu ludzi sprzed około kilku tysięcy lat temu. Coraz więcej otwartych umysłów sądzi, że człowiek pochodzi z odległych gwiazd, a książka ta właśnie jest próbą skomasowania różnych pozanaukowych przekazów na ten temat i przedstawienia tej wiedzy w sposób powiązany i logiczny. Czytaj dalej...
Liczba stron: 527
|
Przesłania i znaki z Kosmosu | 
Praca "Przesłania i znaki z Kosmosu", czyli "sześć najlepszych książek w jednej", zawiera zrewidowaną i zaktualizowaną treść wydanych przed laty najsłynniejszych bestsellerów szwajcarskiego badacza tajemnic przeszłości Ericha von Dänikena, których rewelacje zostały w ostatnich latach niezbicie potwierdzone przez odkrycia naukowe. Czytaj dalej...
Liczba stron: 348
|
|
|
